İnsanların gerçekten sorduğu şey
“Yapay zeka işimi elimden alacak mı?” sorusu oldukça yerinde bir soru. Yeni araçlar metin, kod, resim, çeviri ve özetleri birçok insandan daha hızlı oluşturabiliyor. Bazı roller küçülecek; diğerleri ise denetim, yargılama, bakım ve insan müdahalesi gerektiren işlere doğru kayacak.
Tarih, teknolojinin bazı işleri yok ettiğini ve bazılarını yarattığını gösteriyor; ancak bu süreç acısız ve eşit bir şekilde gerçekleşmiyor. Uzun vadeli tablo iyileşse bile, geçiş süreci acı verebilir.
Sektörünüz önemlidir. Müşteri hizmetleri, hukuk asistanlığı, giriş seviyesi kodlama ve rutin raporlama, tesisatçılık, hemşirelik veya vasıflı mesleklerden daha erken baskı altına girer; ancak hiçbir alan etkilenmeden kalmaz.
Görevler, bütün insanlar değil.
Çoğu iş, bir dizi görevden oluşur. Yapay zeka, tekrarlayan kısımları (planlama, ilk taslaklar, örüntü tanıma) üstlenirken, müzakere, güven, yaratıcılık, etik ve fiziksel beceri gibi unsurları kendilerine bırakabilir.
Eğer işiniz çoğunlukla tek bir dar kapsamlı görevden ibaretse, risk daha yüksektir. Başkalarıyla birlikte çeşitli sorunları çözüyorsanız, uyum sağlama yeteneğiniz ve sadece hız konusunda rekabet etmek yerine araçları nasıl kullanacağınızı öğrenmeniz sizin güvencenizdir.
Düzenlemeler ve meslek standartları bir süre araçların gerisinde kalacak. Tek bir temiz öngörü yerine, başarılı olan ve olmayan yeniden eğitim programları içeren karmaşık yıllar bekleyin.
Robotların sahibi kim?
Harvardlı ekonomist Richard B. Freeman bunu açıkça ifade ediyor: Robotların sahibi dünyayı yönetir. Makineler daha fazla iş yaptıkça, sahiplik geniş kapsamlı olmadığı sürece, kazançlar sermayeyi elinde bulunduranlara (sunucular, modeller, markalar, veri merkezleri) akar.
Politika konuları önemlidir: eğitim, sosyal güvenlik ağları, rekabet hukuku. Ancak sermaye yapısı da önemlidir. Eğer birkaç firma yapay zekadan elde edilen kârı ele geçirirse, ortalama verimlilik artsa bile ücretliler bu kazançtan çok az pay alabilir.
Çalışanların sahipliği, kooperatifler ve altyapıdaki kamu payları, aynı sorunun daha eski cevaplarıdır. Bunlar değişimi ortadan kaldırmaz; verimlilik arttığında kimin geçimini sağladığını değiştirirler.
Şimdi neler yapabilirsiniz?
Otomasyonu tamamlayıcı beceriler geliştirin: iletişim, el sanatları, meslekler, sağlık, misafirperverlik, liderlik, kültürlerarası çalışma. Mümkün olduğunca finansal bir tampon oluşturun. Alanınızdaki araçlara karşı merakınızı koruyun, ancak bunların yarın yerinizi alacağını varsaymayın.
Adil işten çıkarma, yeniden eğitim ve güvenlik standartları için sendikaların, meslek kuruluşlarının ve kamuoyu tartışmalarının ortak sesi hâlâ önem taşıyor.
Başkalarını istihdam ediyorsanız, araçların rolleri nasıl değiştirdiği konusunda şeffaf olun. İş yerinde saygınlık, teknolojinin ilerleme mi yoksa hırsızlık mı gibi algılandığına karar vermede önemli bir faktördür.
Huntos ve ortak mülkiyet
Huntos geleceğin katılaşmasından önce mülkiyeti yaygınlaştırma girişimlerinden biridir: her yetişkin için bir hisse, herkes için aynı, alınıp satılamaz, işletmeler zaman içinde sunulur ve seçilir. Size yapay zekadan bir iş veya gelir vaat etmez. Huntos oluşum aşamasındadır, lisanssızdır, yatırım yapmamıştır veya temettü ödememiştir ve asla para talep etmez. Ekonomiyi güçlendiren insanların, verileri, dikkatleri ve çalışmalarıyla inşa edilen şeyin bir parçasına sahip olmaları gerektiği fikri üzerine kurulmuştur — bkz. huntos.hn.
Pay talep etseniz de etmeseniz de, işgücü piyasası sorusu şu şekilde kalır: Toplum verimlilik artışlarını paylaşacak mı, yoksa yoğunlaştıracak mı? Bu, teknik bir soru olduğu kadar siyasi ve mülkiyetle ilgili bir sorudur.